De Amerikaanse president Donald Trump straft de ganse wereld met waanzinnige tarieven op elk goed dat de VS binnenkomt. Minstens 10% op alles. Europa krijgt 20% aan de broek, Japan 24%, China zelfs 54%. Het is een ramp voor de lokale economieën. Voor de hele wereld in feite, niet in het minst ook voor de Amerikaanse consumenten die die hogere prijzen zullen moeten betalen.
De manier waarop Trump en zijn team de tarieven bepaalde, is ten zeerste angstaanjagend: ze beschouwen per land het handelsoverschot, ze delen het door de totale export van het bestreffende land en delen dat percentage door twee. Pech voor pakweg Vietnam (dat daardoor een dodelijk tarief van 46% moet slikken), ook al is dit klinkklare economische nonsens.
Het valt nog te bezien of Trump nog wenst te onderhandelen, maar ik zou er niet te hard op hopen. De leiders van de VS – en daardoor de machtigste mensen op aarde – hebben geen benul waarmee ze bezig zijn. Ze zijn als baby’s die met lucifers spelen in een munitiefabriek.
De rest van de wereld moet nu reageren. Vrijhandelsverdragen zonder de VS dringen zich dringend op. Een tarievenopbod is danig te vermijden, maar met die mensen valt niet te onderhandelen. We moeten dus hopen dat de instellingen in de VS nog sterk genoeg zijn om deze uiterst schadelijke idiotieën te stoppen. Waar zijn de redelijke Republikeinen? Waar zijn de Democraten? Willen de grote Amerikaanse techbonzen deze waaningrepen echt blijven steunen?
En wat doen wij?
Het zal stormen, dat zeker. Maar vanwaar de wind zal waaien, is onmogelijk te bepalen. Natuurlijk zullen ondernemingen getroffen worden die buiten de VS produceren en de Amerikanen als belangrijkste afnemers hebben. Gelukkig hebben de meeste Belgische multinationals Amerikaanse filialen en fabrieken. Wat ze daar produceren, wordt niet extra belast.
Voor niet-Amerikaanse ondernemingen zijn er ook opportuniteiten. Nog steeds is haast de ganse beleggerswereld significant ‘overbelegd’ in Wall Street. Met de strapatsen van deze regering indachtig wil geen enkele weldenkende belegger een overgewicht in Amerikaanse aandelen blijven hebben. De exodus uit Wall Street zal dus allicht aanhouden. Waar gaan die duizenden miljarden beleggersgelden dan heen? Een groot deel komt naar Europa. Daarvan een niet te versmaden deel naar België.
Wat te doen dan?
‘Als je geschoren wordt, moet je blijven stilzitten’. We houden ons dus aan ons systeem met ondergrenzen. We houden tevens liefst cash achter de hand, mochten gezonde parels mee met de rest een ferme uppercut krijgen.
In deze uiterst onzekere tijden zijn immers koopjes te doen, zoals precies 5 jaar geleden tijdens de eerste Covid19-golf. Maar wees niet té happig. Trump zal morgen niet verdwenen zijn – de soldentijd zal wel nog meerdere weken lopen.
Ai, ben niet blijven stilzitten en heb me daarnet verwond met een melexismes.
Deed ik ook. Maar beperkt. Het kan blijkbaar ‘nog lager’
Te vroeg dus. Eigenaardig, gisteren bleven de verliezen beperkt in Europa, vandaag gaat de bodem er uit.
6 jaar beleggen, resultaat -10%. Leuke hobby. Ik ga vissen.
Vissen, is dat niet saai?
Zeker wel, maar goedkoper dan beleggen – althans voor iemand die ermee begon net voor de Covid crisis en focuste op Belgische aandelen 🙂
De uitverkoop is begonnen maar ik denk dat het toch nog wat lager kan eerst, ik blijft nog even langs de zijlijn.
Als het een troost kan zijn, ik ben al een kleine 40 jaar bezig met aandelen en heb dus al meermaals zo’n crashes meegemaakt. Het lijkt dan alsof het nooit meer goed komt. Tot hier toe altijd terug rechtgestaan en hoger geëindigd. Al zal het misschien weer een hele tijd duren eer het terug business as usual is, kalm blijven en eventueel strategie wat finetunen voor de toekomst. Wat MMM ook doet en zal doen.
Dit jaar lijkt de beurs de verkeerde kant op te gaan, en vrolijk word ik er dus niet van. Mijn echtgenote gaat wat langer moeten wachten op een nieuwe Iphone, en ik laat Amerikaanse producten/reizen/aandelen even(?) links liggen tot “mister” Trump van gedachte verandert (wss niet dus), of van het toneel verdwenen is….hoop doet leven.
Aan de obligatiemarkt te zien, dat is trouwens een betere graadmeter dan de beurzen, is de oranje man goed bezig het vertrouwen te ondermijnen. En zoals men placht te zeggen, vertrouwen komt te voet maar gaat in paard galop. De VS op weg naar een schurkenstraat?