Oude Zanna*
Zanna schreef deze bijdrage in januari 2022. Na ruim 4,5 jaar is de tekst vandaag relevanter dan ooit. Er moet geen letter aan gewijzigd worden. Wel een cijfer, helemaal achteraan. Die ‘acht’ is nu ‘vier’ geworden.
We kregen rond Nieuwjaar veel lieve boodschappen binnen, waarvoor dank, maar deze bleef plakken: ‘Heel veel dank, Zanna. Ik ben al vele jaren een MMM-volger. Afgelopen jaar verdiende ik met mijn aandelen 20.000 euro, een bedrag waar ik als verpleegkundige wat zenuwachtig van word.’
Zenuwachtig? Omdat iemand die in de zorg werkt, en dus volgens criteria als werkdruk, betrokkenheid en dienst aan de gemeenschap, eerder karig wordt beloond, in één jaar 20.000 euro extra verdient door efficiënt te sparen? Uw gêne is tekenend en tegelijk uiterst onnodig, beste lezer.
Het is tekenend voor een generatie die al vele jaren continu van haar politieke leiders te horen krijgt dat eerbare burgers enkel via spaarboekjes en kasbons horen te sparen. De ene minister na de andere peperde ons in dat aandelen voor egoïsten of speculanten zijn.
Dat verergerde na het Arco-schandaal, een falen dat nota bene werd veroorzaakt door ambtenaren die in één aandeel speculeerden (Dexia) en daarmee de basiswet van behoorlijk beleggen in de wind sloegen. Dat net degenen die toen toekeken op deze flagrante casinomentaliteit nadien de ganse beurs verketterden, blijft deze vreedzame redactie opstandig maken.
Uw gêne is tegelijk onnodig, zeer integendeel.
U, beste lezer, mag best het trotse microvoorbeeld zijn van wat op macroniveau kan worden verwezenlijkt. Wat gaat u doen met uw extra 20.000 euro? U kunt dat deels uitgeven voor mooie, leuke of nuttige dingen. U kunt een deel sparen voor uw oude dag of een volgende generatie. U kunt uw naasten of een goed doel steunen.
U kunt zich misschien voorstellen wat voor goeds onze overheid zou kunnen doen met een reusachtig veelvoud van die 20.000 euro, mocht ook zij bereid zijn om op uw manier, behoedzaam en voor de lange termijn, te willen sparen.
We zouden in een geheel andere maatschappij kunnen leven, zoals die door John Maynard Keynes in zijn krachtig essay ‘Economic Possibilities for Our Grandchildren’ al werd beschreven: gesteld dat we oorlogen en andere wereldrampen vermijden, kunnen de twee grote deugden, technologische vooruitgang en de samengestelde interest, ‘over 100 jaar’ zorgen voor een wereld waarin het zuivere genieten van het leven belangrijker wordt dan het dagdagelijks streven naar het ophopen van steeds meer kapitaal.
Keynes schreef het in 1930. Nog acht jaar te gaan dus.
*Nu en dan duiken we in ons MMM-archief om een oude maar nog pertinente column op te vissen.
Beste Zanna, onze beleidslieden laten niet alleen beleggers in de steek maar vooral de gepensioneerden. Ik heb jaren gestudeerd, gespecialiseerd als arts en diensthoofd en heb zelf een bijdrage geleverd in het pensioenfonds van mijn werk. Mijn job hield veel risico’s in en veel tijd om mij constant bij te spijkeren.
Toch wordt mijn pensioen zelfs niet beloond met de centenindex en dit nog voor gehele legislatuur. Wat voor manieren zijn dat????…
Ik hoop dat onze edele beleidslieden wanneer zij ooit zelf op pensioen moeten ook een karig pensioen te wachten staat en veel taksen moeten betalen.
Aan Jacques: uw antwoord is volledig te begrijpen en correct. Alleen jouw laatste zin, die zal niet gebeuren, daarvoor hebben onze beleidslieden voor zichzelf wel een mooie uitzondering voorzien.