Het idee achter de moonshots van Waldorf

In het vorige nummer 187 stelde onze Waldorf zijn tweede team van de Walmaan-5 voor.

Dat zal hij ook in de volgende jaren doen, telkens in het laatste MMM-nummer van het jaar.

Die Walmaan-5 zijn zogenaamde ‘moonshots’, aandelen met een groot potentieel maar een even groot risico. De verhoopte ’tenbaggers’ dus, waarvan de koers op relatief korte tijd maal tien kan gaan.

Zijn eerste vijftal van eind 2020 was alvast beloftevol: in 2021 won die ‘Walmaan-5-1’ 38,6%. Een tenbagger zit daar nog niet bij, maar alla: de richting zit alvast goed.

Dat gaf duidelijk veel appetijt aan onze lezers. Met velen waren jullie, om er ons op te wijzen dat een foutje sloop in de ‘Walmaan-5-2’-selectie. De startkoers van RingCentral is inderdaad niet 49 dollar, zoals aangegeven, maar 193 dollar. Onze excuses (Waldorf wordt waarlijk elk jaar een jaartje ouder en verstrooider).

Ik wil van de gelegenheid profiteren om nogmaals te waarschuwen dat deze aanpak niet uw basisaanpak mag zijn. Dit is een van onze randstrategieën, goed voor, zoals in het artikel gesteld, ‘liefst maximaal 5% van uw volledige portefeuillewaarde‘.

Waarmee ik zeker niet wil gezegd hebben dat het idee niet waardevol is. Integendeel: deze benadering wil voluit profiteren van wat wij hier de ‘deugdelijke asymmetrie‘ noemen: extreme winsten zijn altijd veel groter dan extreme verliezen.

Maar dan moeten we ons scrupuleus aan onze zelf opgelegde regels houden.

1. Niet meer dan 5% van de totale portefeuille (op dit punt val ik graag in herhaling).
2. Elk jaar 5 aandelen, volgens de regeltjes die in n°163 en n°187 werden uitgelegd.
3. We houden elk aandeel minstens vijf jaar bij.
4. Na vijf jaar wordt de eerste lichting (die dus van eind 2021) tegen het licht gehouden (eind 2026 dus). De aandelen die dan niet minstens verdubbeld zijn, worden verkocht. Een verdubbeling na 5 jaar impliceert een gemiddeld jaarrendement van 15% per jaar (compound interest: 1,15 tot de vijfde macht = 2,01).
5. Dat gemiddeld rendement van 15% moet worden aangehouden. Na zes jaar moet het aandeel dus 131% hoger noteren dan zijn startkoers, na 7 jaar 166%, enz. Op die manier houden we op termijn enkel de winnaars in portefeuille.*

In tegenstelling tot wat we durven te claimen voor onze Zanna-portefeuille (we streven naar een gemiddeld jaarrendement van 10 à 15%), durven we dat hier niet te doen. De theorie van de deugdelijke asymmetrie klopt natuurlijk… in theorie. In de praktijk is het zeker mogelijk dat geen enkel aandeel in deze portefeuille een extreme winnaar wordt.

Kortom, dit is de Waldorf-aanpak en dus niét de Zanna-aanpak. Zanna wil het niet hebben van ‘hoop’ en wil vooral het risico op permanent verlies zo laag mogelijk houden. Onze Waldorf daarentegen, is een dromerige tiener in het lichaam van een grijsaard.

*Die percentage zijn inderdaad lichtjes anders dan we in n°163 schreven.