Oude Zanna – dit artikel verscheen in september 2019 in Mister Market Magazine*
Tijdens een spelletje bridgde vroeg Bill Gates zijn beste vriend Warren Buffett: ‘Je bent de rijkste mens ter wereld geworden door eigenlijk op een doodsimpele manier te beleggen. Wat jij doet, dat kan toch iedereen? Je legt bovendien al jaar en dag uit hoe je het doet. Hoe komt het dan dat zo weinig mensen jou hebben gekopieerd?’ Warren keek zijn vriend geamuseerd aan, nam een slok van zijn cherry coke, en antwoordde: ‘Niemand wil langzaam rijk worden.’
Buffett werd langzaam superrijk. Niet door te gokken, maar met het geduld van een engel. Hij is de geduldigste aller beleggers.
Niet dat hij op dat gebied zoveel concurrentie krijgt. Een doorsnee belegger is niet in staat geduldig te zijn. Zodra een baalperiode wat lang begint te duren, kiepert hij zijn aandelen buiten en heeft hij voor de rest van zijn leven een hekel aan de beurs. Zodra buurman op de barbecue gewag maakt van een maandrendement van 12% met het hippe aandeel X, is hij niet langer tevreden met een jaarrendement van 12% via zijn plots saaaaaaaaai geworden aandelenportefeuille.
De grote beursintroductierage van 1690, te vergelijken met die van 1999, is geheel en al opgebouwd uit ongeduld en dorst naar snelle rijkdom. De avonturier William Phips ontdekte een gezonken Spaans fregat en vermoedde dat een goudschat mee op de zeebodem lag. Hij richtte een bedrijf op, gaf aandelen uit, ging ermee naar de beurs, kocht met het opgehaalde kapitaal een schip, bemanning, duikmaterieel en voedsel, en vertrok. Enkele maanden later kwam hij terug met 34 ton goud. De financiers haalden een return van 10.000% binnen.
Wat volgde was een vloedgolf van beursintroducties, van andere avonturiers die op andere zeebodems naar andere schatten speurden. Geen enkele vond goud. Duizenden beleggers werden snel arm in plaats van langzaam rijk.
Er is nog een reden waarom weinig mensen Buffett volgen. Buffett-kloon Monish Pabrai legde het uit in n°126: mensen willen geen kloon zijn. We willen zelfs duidelijke successen niet kopiëren. Als de ene concurrent succesvol is dankzij bijvoorbeeld een geslaagde promotietruc, zal de andere concurrent weliswaar afgunstig zijn, maar no way dat hij diezelfde truc zal toepassen en daardoor zal moeten toegeven dat zijn concurrent knap bezig is.
‘Hoe vermijdt u best dat uw concurrent met uw beste ideeën aan de haal gaat?’, vroeg Pabrai. ‘Vertel hem al uw geheimen. Hoe meer u verklapt, hoe minder hij geneigd zal zijn u te volgen.’
Tiens, dit is de truc die Warren Buffett al zo lang toepast! We hebben hem door, de leperd.
* We publiceren elke maand een oude maar nog steeds actuele column van Pierre of Zanna op onze blog. Deze is van bijna zeven jaar geleden. Krijgen we dit jaar een herhaling van de avonturen van 1690?