Dit weekend openden de VS en Israël een grootschalige oorlog met Iran. De Iraanse geestelijke (en eigenlijke) leider Ali Khamenei is gedood, net als tientallen kopstukken van het regime en het leger. De aanvallen zullen nog minstens enkele dagen blijven duren, net als de Iraanse wraakacties.
De beurzen duiken omlaag. De onzekerheid is immers immens. Hoe lang gaat deze oorlog duren? De Iraanse machthebbers zullen ongetwijfeld alles in de strijd gooien om hun posities te redden. Zij hebben geen enkel alternatief. Ze hebben evenmin een georganiseerde oppositie.
De doorsnee Iraniër is dan wel al decennialang gekant tegen het meedogenloze regime, het is een fabeltje dat het gewone volk snel een gunstige en relatief bloedeloze wissel van de macht kan doorvoeren. Dat gebeurde in landen als Afghanistan, Irak en Libië evenmin. En het grote dichtbevolkte Iran, met al zijn olie, uranium en andere grondstoffen, is een ander paar mouwen.
Voor de ganse regio ziet het er slecht uit op korte termijn. Iran is een schurkenstaat, hetgeen ook betekent dat het bezit van oorlogsmateriaal al haast 50 jaar lang belangrijker is dan het welzijn van het volk. De ganse regio mag zich aan geweldexplosies verwachten.
En bekijk op de kaart de ligging van de Straat van Hormuz: heel makkelijk om te blokkeren. De Golfstaten moeten door de zee-engte voor de uitvoer van olie en gas naar onder meer India en China. De prijzen zullen fors stijgen.
Dit kan dus flink escaleren.
Toch denken we niet meteen aan een derde Wereldoorlog. China heeft er alle belang bij dat het geweld en de blokkades snel ophouden. De VS, de Golfstaten en Israël hebben evenmin baat bij een langdurige oorlog. Gesprekken over een staakt het vuren en onderhandelingen over vrede zijn al aan de gang.
We geloven dus in een relatief snel einde van de bombardementen.
Of dit het begin is van een beter tijdperk voor de Iraniërs en de rest van het grondgebied, weten we niet. Maar we sluiten het niet uit.
Dus wat doen we?
Rustig blijven! We zitten al dertig jaar in de markt en we kunnen tientallen min of meer vergelijkbare momenten van piekonzekerheid opsommen. Meestal was wachten de beste optie – en intussen een lijstje opstellen van aandelen die we graag aan lagere koersen zouden willen kopen.
We komen erop terug.
Het enige dat we vandaag sowieso gaan doen, is Syensqo verkopen. Maar dat heeft niets met het conflict te maken. Het aandeel sloot donderdag en vrijdag onder zijn bodemkoers en moet vandaag dus buiten. Ook daar komen we donderdag in n°281 uitgebreid op terug.