Eerst goed sparen, dan goed doen
100 nummers al, en we hebben nog veel te vertellen. Er is nog veel te doen, want het is nog steeds erg gesteld met de Belgische beurscultuur.
Maar wat wil je: onze op papier beursvriendelijke regering bleef maar met fiscaal scherp schieten op iedere spaarder die verlieslatende spaarrekeningen wil afbouwen, het gevaar ziet in een opstapeling van vastgoedbeleggingen en dus via de beurs wil sparen. De regering demoniseert de beurs, omdat de beurs notoir ongeliefd is. Hoe komt dat?
Drie bevolkingsgroepen, die samen een zéér kleine minderheid van onze samenleving vormen, domineren het publieke debat: de toppolitici, de Bekende Vlamingen die de media beheersen, en de media zelf. Zij zijn al te vaak de vijanden van het geld. Ze zijn tegelijk de controleurs van de publieke opinie.
Mensen slikken de meningen van populaire artiesten, vooral zangers en tv-acteurs. Die zijn over het algemeen niet met geld en sparen bezig. Bovendien voelen ze aan dat een uitgesproken positieve mening over de beurs hun populariteit kan aantasten, zoals ook ministers dat aanvoelen. Maar in tegenstelling tot de meeste artiesten die niet beseffen dat ze efficiënt moéten sparen om later rond te komen, hoeven toppolitici daar niet wakker van te liggen: ex-ministers mogen rekenen op een maandelijks pensioen van circa 4.300€. Hindert hun beleid het kweken van appeltjes voor de dorst? Zijzelf zijn er alleszins niet het slachtoffer van.
Ook de opiniemakers zijn doorgaans opponenten van de beurs. Zij hebben meer begrip voor de herverdeling van gelden, dan voor het vergroten van de pot. Dat eerste klinkt sympathieker, ook al is dat tweede noodzakelijk voor dat eerste.
Etienne Cooreman, onze bijna 90-jarige beursmeester, blijft zich roeren opdat ons aller welvaart wordt opgekrikt via verstandig beleggen. Dat zullen wij ook doen, tot nummer 1.000 als het moet. We staan er gelukkig niet alleen voor. Jullie zijn er ook.
Een vooraanstaand Vlaams dierenactivist en veganist gaf onlangs zijn internationale ultralinkse achterban de volgende boodschap mee: ‘My parents care about making the world a better place. But in not teaching me to sufficiently value money and in giving me the impression I should shun it, they may have inadvertently reduced my chances of doing good. (…) I believe that more money in the hands of good, caring people, is a good thing, and that the goodies shouldn’t leave the making of money to the greedy ones only.’
De man is intussen abonnee van Mister Market Magazine.
* Voortaan publiceren we elke maand een oud maar nog steeds actueel editoriaal van Pierre op onze blog. Deze is van ruim 8 jaar geleden.

Ik ken maar 1 ‘vooraanstaand’ dierenactivist, als hij het is chapeau dat hij dat durft te stellen. En dan nog een abonnement op MMM, jongens toch, waar gaan we naartoe. 🙂
Mocht iedereen wat geld kunnen beleggen het pensioen zou voor meer mensen leefbaar worden. Tenzij de gieren met das het potje komen kaalplukken. Je ziet, ik ken ook iets van dieren. 🙂