Streef bewust naar kinderlijke eenvoud

Oude Waldorf*

Een man stapt een café binnen. ‘U ken ik niet’, zegt de patron. ‘Dit is mijn eerste bezoek aan dit dorp’, antwoordt de man. ‘Aha, wat brengt u hier?’, vraagt de cafébaas. ‘Ik ben een professioneel gokker.’ ‘Hola, kunt u daarvan leven?’ ‘O jawel! Ik verlies nooit een weddenschap!’

De patron, geamuseerd: ‘Dat geloof ik niet. Daag me uit!’ De gokker zucht en zegt: ‘Wedden voor 50 euro dat ik in mijn linkeroog kan bijten?’ ‘Tuurlijk!’, lacht de waard. De gokker neemt zijn glazen oog uit, bijt er zachtjes in, en plaatst het terug. De cafébaas vloekt en eist een herkansing. De gokker: ‘Wedden voor 50 euro dat ik in mijn rechteroog kan bijten?’

De waard inspecteert het oog, redeneert dat die man toch moeilijk twee glazen ogen kan hebben, en neemt de weddenschap aan. Waarop de gokker zijn vals gebit uitneemt en er zachtjes mee in zijn oog bijt: ‘Ik had u toch gewaarschuwd…?’

Terwijl de klant met de 100 euro aan een tafeltje een stel gasten trakteert en ermee aan de praat raakt, voelt de kastelein zich danig in zijn eer gekrenkt. Na een poos roept hij de gokker, en smeekt hij hem voor een laatste weddenschap.

De gokker, intussen behoorlijk dronken, lalt: ‘Wedden voor 500 euro dat ik op de toog kan kruipen, op één been kan staan, en in die lege fles wodka kan wateren zonder een drupje te morsen?’ De kroegbaas denkt diep na, overloopt alle mogelijke fopjes, vindt niets, en zegt: ‘Ik aanvaard de weddenschap.’

De gokker kruipt moeizaam op de toog, heft een been op, en urineert. Geen druppel bereikt de fles. De waard daarentegen, krijgt de volle lading. Triomfantelijk en zeiknat roept hij uit: ‘Hahahaaa, u verloor!’ De gokker glimlacht en antwoordt: ‘U won, maar ik won nog meer! Ik heb namelijk met die mensen aan dat tafeltje voor 2.000 euro gewed dat ik op uw toog zou gaan staan en op u zou plassen, en dat u er nog mee zou lachen ook.’

Oké oké, het is een lang uitgesponnen grapje, bedankt voor uw geduld.

Maar mét een boodschap: vind uw talent, focus op uw talent, en u kan haast niet verliezen. Dat talent kan vanalles zijn, niet enkel misleiding. Dat van Warren Buffett, bijvoorbeeld, is: tijd nemen om te lezen. Naar verluidt toonde hij ooit een stel vrienden zijn dagagenda voor het komende jaar: elke bladzijde was leeg. Dus kon hij elke dag lezen. Alles lezen, want je weet nooit op voorhand waar het volgende beleggingsidee kan opduiken.

Het talent van Pablo Picasso? Op zijn zestiende kon hij schilderen als Rembrandt, zodra hij volwassen werd ging hij steeds simpeler schilderijen maken. Hij deed dat bewust. Hij streefde naar extreme eenvoud. Kazimir Malevitsj ging nog extremer: van puike figuratieve kunst tot een zwart of een wit-op-wit vierkant.

Dat streven naar haast kinderlijke eenvoud is ook een kenmerk van de beste beleggers.

Blijf weg van complexe producten of strategieën, begrijp de financiële theorieën van de jaren 50 en 60 om ze vervolgens terzijde te leggen. Combineer dat met het geduld van de tennisser die van de 100 ballen uit de ballenmachine slechts één bal terugslaat: de meest optimale.

En wie weet dan of u ooit nog naast Buffett of Malevitsj zal geplaatst worden in de galerij van genieën die de gave van ‘bewuste simpelheid’ tot in de puntjes beheersen.

*Nu en dan, in de zomermaanden vaker dan anders, presenteren we u een artikel uit een Mister Market Magazine van weleer. Dit oud geschrift is van onze oudste medewerker Waldorf en verscheen in oktober 2018.